زندگی

سلامی به گرمی یک زندگی

سلامی به شادی یک زندگی

سلامی به حرمت یک زندگی

و در یک کلام سلام به زندگی

    و به همه ی شما زنده های زندگی کن
این اولین باره که دارم با شما ها غیر رسمی صحبت می کنم و می خواهم به قولم عمل کنم و زندگی شاد را برای شما تعریف کنم ولی اگه اجازه بدهید قبل از اینکه من بگم زندگی چیه؟ از شاعر محبوب من و تمام زنده ها یعنی همان سهراب سپهری معروف بپرسیم زندگی چیه؟ او در جواب این سوال 17 تعریف از زندگی آورده است 17 تعریفی که در هر تعریف هزاران حرف و پند نهفته است حالا همه با هم از سهراب بپرسیم

سهراب زندگی چیه؟

حالا ببینین جواب سهراب چی بوده:

1- زندگی رسم خوشایندی است.

2- زندگی بال و پری دارد با وسعت مرگ پرشی دارد اندازه ی عشق.

3- زندگی چیزی نیست که لب طاقچه ی عادت از یاد من و تو برود.

4- زندگی جذبه ی دستی است که می چیند.

5- زندگی نوبر انجیر سیاه در دهان گس تابستان است.

6- زندگی بعد درخت است به دست حشره.

7- زندگی تجربه ی شپره در تاریکی است.

8- زندگی حس غریبی است که یک مرغ مهاجر دارد.

9- زندگی دیدن یک باغچه از شیشه ی مسدود هواپیماست خبر رفتن موشک به فضا لمس تنهایی ماه فکر بوییدن گل در کره ای دیگر.

10- زندگی شستن یک بشقاب است.

11- زندگی یافتن سکه ی دهشاهی در جوی خیابان است.

12- زندگی مجذور آیینه است.

13- زندگی گل به توان ابدیت.

14- زندگی ضرب زمین در ضربان دل ماه.

15- زندگی هندسه ی ساده و یکسان نفسهاست.

16- زندگی تر شدن پی در پی.

17- زندگی آب تنی در حوضچه ی اکنون است.

اینم از جواب سهراب تعرف من هم در پست بعدی خواهید دید.

منتظر تعریف من هم باشید.

اگر خواننده ها لطف کنن از خودشون یک تعریف از زندگی بدن ممنون می شم.

با تشکر

جز زلال عشق تو...

خدایا!!!

کار، کار توست.

تویی که عشق ورزیدن را و دوست داَشتن را در وجود انسان به ودیعت نهاده ای ، تویی که این نیاز را آفریده ای و این عطش را دامن زده ای!

اگر تو نمی خواستی که ما دوست داشته باشیم ودوست داشته شویم بی تردید گوهروجوهرعاطفه را در دل ما تعبیه نمی کردی و... شاید آدمی را نیز بی این گوهر نمی آفریدی.

اما...اما...ما آدمیان در مصداق اشتباه می کنیم ، بی راهه می رویم ، سهل می انگاریم ، ساده می پسندیم وعطشی را که برای آبی زلال ، آفریده شده است به آبی آلوده مرتفع می کنیم... ومرتفع نمی شود...

آن عطش ، عطشی نیست که با این آبهای آلوده خاموش شود و... بازما می مانیم ونیاز و باز ما می مانیم و احساس کشنده ی سردرگمی ویاس و بی پناهی.

من خودم وقتی بیانیه ی معطر گلها در هوا منتشر می شود ، به آنها دل می بندم و بعد ... وقتی ساعتی بعد پیر می شوند ، افسرده می شوم.

مگر همین دیروز نبود که من به امید آب دل به جایی بستم و نزدیکتر که شدم ، جز سراب نیافتم.

خدایا!

این درد را به که می توان گفت جز تو که... جز تو هیچ معشوقی اقناعمان نمی کند. جز در خا نه ی تو هیچ دری به زدن و گشودن نمی ارزد.

جز خانه ی تو ، همه ی خانه ها بر ساحل باد بنیان شده است و جز زلال عشق تو هیچ آب نمایی ، عطش بی کران ما را فرو نمی نشاند.

خدایا!

تو که رقص فریبنده ی سراب را در پیش چشمان عطشناک طالب آب می فهمی ، تو باید کاری بکنی.

کار، کار توست ، خدایا